naa bole jaay paachhe she aamaar gum naa jaane
- N.D. Prabhakar
- Feb 24, 2024
- 2 min read
You can listen to a rendering of the song here:
by Sreeradha Bandopadhyay
by Rezwana Choudhury Bannya
by Dwijen Mukherjee
by Sandhya Mukherjee
by Srabani Sen
by Swagatalakshmi Dasgupta
Original poem in Bengali with English transliteration:
না বলে যায় পাছে সে আঁখি মোর ঘুম না জানে ।
কাছে তার রই, তবুও ব্যথা যে রয় পরানে ।।
যে পথিক পথের ভুলে এল মোর প্রাণের কূলে
পাছে তার ভুল ভেঙে যায়, চলে যায় কোন্ উজানে ।।
এল যেই এল আমার আগল টুটে,
খোলা দ্বার দিয়ে আবার যাবে ছুটে ।
খেয়ালের হাওয়া লেগে যে খ্যাপা ওঠে জেগে
সে কি আর সে অবেলায় মিনতির বাধা মানে ।।
naa bole jaay paachhe she aa(n)khi mor ghum naa jaane|
kaachhe taar roi, tobuo b(y)athaa je roy poraane ||
je pothik pother bhule elo, elo mor praaNer koole
paachhe taar bhul bhenge jaay, chole jaay kon ujaane ||
elo jei elo aamaar aagol TuTe,
kholaa d(w)aar diye aabaar jaabe chhuTe |
kheyaaler haaoaa lege je kh(y)aapaa uTHe jege
she ki aar she abelaay minotir baadhaa maane ||
Tamil translation of the Bengali poem with English transliteration:
சொல்லாமலே சென்றான் அவன், என் தூக்கம் கலைந்து விடும் என்று.
அருகில் நான் இருந்தும், வேதனை அவன் நெஞ்சிலே போவதில்லை. (சொல்லாமலே)
எந்த பயணி வழி தவறி வந்தானோ என் மனையில்
எங்கே அவன் தவற்றை அறிந்து, போய் விடுவானோ என அஞ்சினேன். (சொல்லாமலே)
வந்தான் அவன் என் இதயக் கதவை உடைத்து,
திறந்த கதவில் இருந்து மீண்டும் போவான் விரைந்து.
மனதில் தான்தோன்றிப் பித்து எழுந்த போது
நான் கெஞ்சிக் கேட்பதை அந்த நேரத்தில் ஏற்றுக் கொள்வானா ? (சொல்லாமலே)
shollaamalE shenRaan avan, en tookkam kalaindu vidum enRu.
arugil naan irundum, vedanai avan nenjile pOvadillai. (shollaamalE)
endap payaNi vazhi tavaRi vandaanO en maniyil
engE avan tavaRRai aRindu, pOy viDuvaanO en anjinEn. (shollaamalE)
vandaan avan en idayak kadavai uDaittu,
tiRanda kadavil irundu meeNDum pOvaan viraindu
manadil taantOnRip pittu ezhunda pOdu
naan kenjik kEtpadai anda nErattil ERRuk koLvaanaa ? (shollaamalE)
English translation of the Bengali poem:
He went away without telling, lest my sleep get disturbed.
I was near him, but the pain in his soul would not go away.
The traveler who missed his road and came into my house
I was scared that he will realize his error and go away.
Knocking down my heart’s entrance, he had come in,
Through the open entrance, I knew he will go away
When the wanderlust enters his mind -
Will he listen to my entreaties at that time?
Comments