tumi je shurer aagun laagiye dile mor praaNe
- N.D. Prabhakar
- Feb 28, 2024
- 2 min read
You can listen to a rendering of the song here:
by Indrani Sen
by Rezwana Choudhury Bannya
by Swagatalakshmi Dasgupta
by Anwesha
Original poem in Bengali with English transliteration:
তুমি যে সুরের আগুন লাগিয়ে দিলে মোর প্রাণে,
এ আগুন ছড়িয়ে গেল সব খানে।।
যত সব মরা গাছের ডালে ডালে নাচে আগুন তালে তালে রে,
আকাশে হাত তোলে সে কার পানে।।
আঁধারের তারা যত অবাক হয়ে রয় চেয়ে,
কোথাকার পাগল হাওয়া বয় ধেয়ে।
নিশীথের বুকের মাঝে এই-যে অমল উঠল ফুটে স্বর্ণকমল রে,
আগুনের কী গুণ আছে কে জানে।।
tumi je shurer aagun laagiye dile mor praaNe,
she aagun chhoDiye gelo shob khaane ||
joto shob moraa gaachhe Daale daale naache aagun taale taale re,
aakaashe haat tole she kaar paane ||
aa(n)dhaarer taaraa joto abaak hoye roy cheye,
kothaakaar paagol haaoaa boy dheye |
nishither buker maajhe ei-je amol uTHlo fuTe s(w)orNokomol re,
aaguner kee guN aachhe ke jaane ||
Tamil translation of the Bengali poem with English transliteration:
நீ என் உயிரில் ஏற்றி வைத்த அந்த இசையின் தீ,
இப்போது பரவி விட்டது எங்கெங்கும். (நீ)
அங்கே செத்து விட்ட மரக்கிளைகளில் தீ தாளம் போட்டு நடனமாடியது,
வானத்தில் யாரிடமோ கைகளை ஏற்றியே. (நீ)இருளில் தாரைகள் வியப்புடன் பார்த்து நின்றன,
எங்கிருந்தோ பேய்க்காற்று வீசியது.
இரவின் நெஞ்சிலே இதோ மலர்ந்து எழுந்தது மாசிலா ஒரு பொற்றாமரை,
தீயின் நற்குணம் எது என்று யாரறிவார். (நீ)
nee en uyiril ERRi vaitta anda ishaiyin tee,
ippOdu paravi viTTadu engengum. (nee)
angE shettu viTTa marakkiLaigaLil tee taaLam pOTTu naDanamaaDiyadu,
vaanattil yaariDamO kaigaLai ERRiyE. (nee)
iruLil taaraigaL viyappuDan paarttu ninRana,
engirundO pEykkaaRRu veeshiyadu.
iravin nenjilE idO malarndu ezhundadu maashilaa oru poRRaamarai,
teeyin naRguNam edu enRu yaaraRivaar. (nee)
English translation of the Bengali poem:
The fire of music that you kindled in my soul,
Has spread everywhere now.
There it dances to its own rhythm on the dead tree branches,
Spreading its arms towards someone in the sky.
The stars in the darkness keep staring in wonder,
From somewhere a ghastly wind blows.
In the night there blossoms a pure golden lotus,
Who can know the true virtue of a fire.
Comments